ประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนาจะมีภัยอันนี้เหมือนกัน แต่ทว่าไม่ร้ายแรงนัก ไม่ถึงกับพินาศ.

วันนี้วันพระตรงกับวันจันทร์ที่ ๑ ขึ้น ๑๕ ค่ำ เดิอน ๒ ปีระกา

ขอให้ทุกท่านมีความสุขในธรรม

"...ปีใหม่ก็จะคืบคลานเข้ามาถึง ก็เป็นอันว่าชีวิตของเราก็ล่วงเข้ามาอีก ๑ ปี ปีใหม่ที่เคลื่อนเข้ามาเราก็จะแก่เข้าไปอีก ชีวิตของเราก็จะเดินเข้าไปหาความดับ
เพราะธรรมดาของชีวิตเมื่อมีความเกิดขึ้นในเบื้องต้น และก็มีความเปลี่ยนแปลงไปในท่ามกลาง และมีการตายแตกทำลายพันธุ์ไปในที่สุด..."

องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า โลกมีอันจะต้องฉิบหายไปในที่สุด ไม่มีอะไรทรงตัว ทีนี้สำหรับเราเหล่าพุทธบริษัท ในฐานะที่ท่านทั้งหลายเป็น "พุทธมามกะ" คือ นับถือพระพุทธเจ้าเป็นสำคัญ พระบาลีกล่าวว่า บุคคลผู้เข้าถึงพระรัตนตรัยย่อมจะไม่สลาย...คือจะต้องไม่พินาศไปด้วยอำนาจของโลกซึ่งเต็มไปด้วยความแปรปรวน ทั้งนี้ก็เพราะว่าองค์สมเด็จพระทรงธรรม์บรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพยากรณ์ไว้ว่าสิ้นเวลา  ๒,๕๐๐ ปีเศษ   สมเด็จพระบรมโลกเชษฐ์ทรงมีพระพุทธฎีกาตรัสแก่พระอานนท์ว่า
"อานันทะ ดูก่อนอานนท์ เมื่อพระพุทธศาสนาล่วงไป ๒,๕๐๐ ปีเศษ คือหลังจากกึ่งพุทธกาล ก่อนกึ่งพุทธกาล ๑๕ ปี คือ พ.ศ. ๒๔๘๔ เป็นต้นมา โลกจะเต็มไปด้วยความวิกฤต ไฟจะตกจากอากาศ ไฟจะลุกในอากาศ ฝนเหล็กจะตกจากอากาศ  บรรดาคนจะมีความทุกข์ยากล้มตายเป็นอันมาก.."
และองค์สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าก็ทรงกล่าวต่อไปอีกว่า "อานันทะ ดูก่อนอานนท์ ความวิกฤต คือความร้ายแรงของโลกก่อนกึ่งพุทธกาล ๑๕ ปี จะมีความร้ายแรงก็จริงแหล่ แต่ทว่ายังไม่ร้ายแรงเท่าหลังกึ่งพุทธกาล"
อันนี้องค์สมเด็จพระพิชิตมารบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสว่า "ดูก่อนอานนท์ ยักษ์หินที่ถูกสาปจะลุกขึ้นอาละวาด ยักษ์นอกพุทธศาสนาจะรบราฆ่าฟันล้มตายกันฝ่ายละครึ่งจึงจะหยุดยั้ง สมณะ ชี พราหมณ์ จะล้มตาย แต่ว่าประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนาจะมีภัยอันนี้เหมือนกัน แต่ทว่าไม่ร้ายแรงนัก ไม่ถึงกับพินาศ.."
นี่เป็นคำพยากรณ์ขององค์สมเด็จพระบรมโลกนาถศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพยากรณ์ไว้....
เมื่อเราพิจารณาตามกระแสพระสัทธรรมเทศนาขององค์สมเด็จพระชินวรท่านทรงพยากรณ์กับพระอานนท์แล้ว จะเห็นว่าประเทศไทยเราคงพระวินัย คือเคารพองค์สมเด็จพระจอมไตรไว้ตามพระพุทธพยากรณ์ จึงถือว่าประเทศไทยอยู่ในเขตคำพยากรณ์ ที่พระพุทธเจ้าทรงพยากรณ์  คืออาจจะต้องไม่สลายไป
ในการนับถือองค์สมเด็จพระจอมไตรบรมศาสดาที่มีพระบาลีว่า  พุทโธ อัปปมาโณ  คือว่า  คุณของพระพุทธเจ้าหาประมาณมิได้
การเคารพในพระธรรมว่า  ธัมโม อัปปมาโณ  คือว่า  คุณของพระธรรมหาประมาณมิได้
สังโฆ อัปปมาโณ  คุณของพระอริยสงฆ์หาประมาณมิได้
การเคารพในคุณพระรัตนตรัย คือ พระพุทธ      พระธรรม พระสงฆ์ สามารถจะยังชีวิตและความสุขของเราให้คงอยู่ได้ปลอดภัยจากอันตราย
ดูตัวอย่าง  เมื่อองค์สมเด็จพระจอมไตรบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงชีวิตอยู่  ในขณะนั้นองค์สมเด็จพระบรมครูเสด็จประทับอยู่ที่พระเวฬุวันมหาวิหาร   ในขณะนั้นปรากฏว่า พระเจ้าพิมพิสาร บรมกษัตริย์ถูก พระยาชมภูบดี รุกราน เหาะขึ้นมาในอากาศ เห็นยอดปราสาทของพระเจ้าพิมพิสารบรมกษัตริย์ มีความสวยสดงดงามยิ่งกว่า ความริษยาก็เกิดขึ้น จึงได้ลงมาจากอากาศมายืนอยู่บนยอดปราสาท  ชักพระขรรค์อันประจำพระองค์ขึ้นฟันยอดปราสาท ความจริงพระขรรค์นี้แม้แต่เหล็กท่อนใหญ่ๆ กระทบแล้วไม่หนักนักก็จะขาดไปทันที
แต่อาศัยที่พระเจ้าพิมพิสารมีความเคารพในองค์สมเด็จพระมหามุนี คือ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นไตรสรณคมน์ทั้ง ๓ ประการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระองค์เป็น "พระโสดาบัน" ด้วยอำนาจของ พุทธานุภาพ ธัมมานุภาพ สังฆานุภาพ จึงป้องกัน แทนที่ยอดปราสาทจะขาด พระขรรค์ของพระยาชมภูบดีก็บิ่นทำลายไป   พระยาชมภูบดีมีความเจ็บใจ   จึงได้ยกเท้าขึ้นกระทืบยอดปราสาท ก็เป็นเหตุให้เหล็กยอดปราสาททิ่มทะลุรองเท้าไปโดนเท้าบาดเจ็บ  ถึงกับมีความโกรธมาก  จึงเหาะกลับประเทศของพระองค์ แล้วก็ใช้ อวิตาศร ไปร้อยพระกรรณ คือร้อยหูของพระเจ้าพิมพิสารบรมกษัตริย์ คือมีศรเป็นกรณีพิเศษ เมื่อศรเข้ามาประกาศว่า เราจะร้อยหูของพระเจ้าพิมพิสารบรมกษัตริย์  พระเจ้าพิมพิสารได้ทราบแล้ว  ได้ยินแล้ว  เห็นแล้ว  ก็มีความกลัว  จึงเสด็จไปเฝ้าองค์สมเด็จพระประทีปแก้วบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า
ในที่สุดบารมีของพระรัตนตรัย  มีพระพุทธเจ้าทรงเป็นประมุขก็ระงับอันตรายนั้นเสียได้ ในที่สุดบังคับให้พระยาชมภูบดีเข้าเฝ้าสมเด็จพระจอมไตรบรมศาสดา  ได้ฟังพระธรรมเทศนามีความเลื่อมใสอุปสมบทในพระพุทธศาสนา  และก็ได้สำเร็จอรหัตผล  เป็นพระอริยบุคคลในพระพุทธศาสนา แสดงว่าที่พระเจ้าพิมพิสารบรมกษัตริย์พระบาทท้าวเธอพ้นจากอันตายได้ เพราะอาศัยคุณพระรัตนตรัยเป็นสำคัญ ในฐานะที่พระองค์เข้าถึงความเป็น "พระโสดาบัน" มีความมั่นคงในคุณของพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ มีศีล ๕ เป็นสมุจเฉท คือ รักษาศีล ๕       เป็นปกติ
ฉะนั้น วันนี้เป็นวันที่สุดของปี ๒๕๑๘ ปี พ.ศ. ๒๕๑๙ เข้ามาถึง ก็เป็นปีที่เต็มไปด้วยความวิกฤติของประเทศไทย
ฉะนั้น บรรดาท่านพุทธบริษัททั้งหลาย พระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา จงอย่าประมาทในชีวิต จงทรงจิตของท่านให้มีความมั่นคงในคุณพระรัตนตรัยทั้ง ๓ ประการ คือ คุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ปฏิบัติจิตให้ตรงต่อเฉพาะพระพุทธองค์ ว่าที่องค์สมเด็จพระบรมโลกนาถทรงสั่งสอนไว้ เราทำอย่างไรที่ว่าทรงความดีตามที่องค์สมเด็จพระจอมไตรบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านทรงกล่าวให้พวกเราทุกคนเป็นผู้มีศีลบริสุทธิ์ทุกสิกขาบท คือ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภิกษุ และสามเณร มีความจำเป็นจะต้องทรงสิกขาบททั้งหมดให้ครบถ้วนบริบูรณ์  สำหรับฆราวาสก็มีความจำเป็นอยู่เหมือนกัน  แต่ทว่าบางท่านก็ไม่สามารถรักษาสิกขาบทให้ครบถ้วนได้ เพราะความจำเป็นในชีวิต
ฉะนั้น   ขอให้ตั้งสัจธรรมไว้ว่า   ถ้าศีลข้อใดก็ดีใน ๕ ข้อนี้ เราจะทรงไว้ได้ตลอดชีวิต จะไม่ละเมิด ให้ตั้งจิตถึงองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่า ในชีวิตของเรานี่สิกขาบทใดสิกขาบทหนึ่ง     หรือ ๒ สิกขาบทก็ตามที     ซึ่งไม่เกินวิสัยเราจะทรงไว้ให้ครบถ้วน ไม่ยอมให้มัวหมอง สำหรับท่านผู้ใดสามารถจะทรงสิกขาบททั้ง ๕ ประการได้ก็ยิ่งดี  อย่างนี้ได้ชื่อว่ามีความเคารพในองค์สมเด็จพระชินสีห์บรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า
ในการปฏิบัติกาย วาจา ใจ   และสำหรับกำลังใจนั้นมีความสำคัญ บรรดาพุทธบริษัททุกท่านทรงความดี   คือ นึกถึงบารมีขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า       พระธรรม  และพระสงฆ์  โดยเฉพาะอย่างยิ่งให้มีจิตยึดพระพุทธคุณไว้เป็นสำคัญ...

การนึกถึงพระพุทธคุณทำอย่างไร? ว่ากันมากไปก็ไม่ถนัด  อิติปิ โส ภควาฯ   จนจบก็ไม่ไหว   ฉะนั้นโบราณาจารย์จึงกำหนดไว้ว่าบุคคลใดมีความนึกถึงบารมีขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ให้ภาวนาว่า "พุทโธ" ใช้คำว่า "พุทโธ" ให้เป็นปกติ  ภาวนาไว้ทุกวันทุกคืนตลอดเวลา และการที่เราจะภาวนาไปได้ตลอดเวลา  และการที่เราจะภาวนาไปได้ตลอดวันตลอดคืนก็ย่อมเป็นไปไม่ได้ เพราะจิตย่อมมีภาระนึกคิดอย่างโน้นคิดอย่างนี้  บางทีก็ต้องสนทนาปราศรัย  ในการที่จะนึกทุกวันทุกเวลาเป็นไปไม่ได้ แล้วทำอย่างไรจึงจะไม่ขาด
พระโบราณาจารย์ที่มีความฉลาดได้สั่งสอนไว้ว่า   ถึงเวลาก่อนจะหลับให้บรรดาพุทธบริษัทกำหนดใจนึกถึงคุณขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นอารมณ์ จะกำหนดการเข้าออกของลมหายใจว่า "พุทโธ" เวลาหายใจเข้านึกว่า "พุท" เวลาหายใจออกนึกว่า "โธ" อย่างนี้เป็นความดี หรือนึกถึงคุณความดีของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และก็เป็นการป้องกันภัยอันตรายเวลาที่ท่านทั้งหลายภาวนาว่า "พุทโธ" อมนํ้าลายไว้ในปาก  ภาวนาไว้จนขึ้นใจ ให้จิตมีความสุข ค่อยกลืนนํ้าลายลงไป         อย่างนี้คุณพระรัตนตรัยมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น   จะคุ้มครองสรรพอันตรายแก่พุทธบริษัทได้ 
และเวลาตื่นขึ้นมาใหม่ๆ และก่อนหลับทุกวัน ทำแบบนี้เป็นปกติ  เวลาที่ยังตื่นอยู่   ถ้าคิดขึ้นมาได้เมื่อไรก็ทำใจให้นึกถึงความดีขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ภาวนาว่า "พุทโธ" เป็นปกติ อย่างนี้จิตของบรรดาท่านพุทธบริษัท ชื่อว่าเป็นผู้เข้าถึง พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ          และสังฆรัตนะ ทั้ง ๓ ประการ
แล้วการนึกถึงความดีขององค์สมเด็จพระพิชิตมารก็ได้ชื่อว่าเข้าถึงความดีทั้ง ๓ ประการครบถ้วน คือ พระพุทธเจ้าจะเป็นพระพุทธเจ้าได้ก็ต้องอาศัยพระธรรม เมื่อทรงธรรมแล้วพระองค์ก็บรรลุอภิเษกสัมมาสัมโพธิญาณเป็นพระพุทธเจ้า  ธรรมะของพระพุทธองค์ที่เราจะพบได้ก็อาศัยบรรดาพระอริยสงฆ์ทั้งหลายประชุมสังคายนากันร้อยกรองเอาไว้  จึงได้ตกทอดถึงพวกเรา
ฉะนั้น  การนึกถึงความดีขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงชื่อว่าเข้าถึงความดีครบไตรสรณคมน์  ทั้ง ๓ ประการ
การนึกถึงความดีขององค์สมเด็จพระพิชิตมาร     ใช้คำว่า "พุทโธ" เป็นปกติ ถ้าหากว่ากล่าวโดยธรรม  ถ้าเรามีอารมณ์อ่อน ที่ว่ามีอารมณ์จิตเข้าไม่ถึงฌาน เวลาตายแล้วก็ไปสู่สวรรค์เทวโลก  มีชั้นดาวดึงส์  เป็นต้น

ฉะนั้น ขอบรรดาท่านพุทธบริษัททั้งหลาย จงอย่าประมาทในชีวิต  คิดว่านับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป  ปีเก่าจะหมดไป ปีใหม่จะเข้ามาถึง เราจงรักษาสัจธรรม ทรงความดีเข้าไว้  คือจะนึกถึงความดีขององค์สมเด็จพระจอมไตรบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่หยุดยั้ง..